Bulders en woningtoewijzing Deel 2

We zijn inmiddels iets verder. N.a.v. de vragen die Harrie Scheepers van AbHL heeft gesteld aan de portefeuillehouder van plan De Bulders is me de de teneur enigszins duidelijk geworden. Simpel gezegd komt het antwoord hierop neer: “als je je ogen dichtdoet, zijn er geen spoken”..

Afijn, voordat ik verder ga...

Afijn, voordat ik verder ga met mijn bevindingen na twee vermoeiende uren naar het RTG te hebben moeten luisteren eerst dit. Waarom meld ik dit hier op een eigen site, waar mijn naam niet eens vermeld wordt. Nou, om met dat laatste te beginnen, want ik heb geen geheimen, eigenbelang, ben niet economisch gebonden, mijn ziel is zuiver, maar mijn hart geen moordkuil! Ik ben Arno van de Rijt. In mijn dagelijkse functie ben ik veelal bezig met ad hoc probleemoplossing. De situatie beoordelen, en waar nodig een zwiep aan het roer geven om de boot weer de juiste kant op te laten varen. Altijd voor klanten die me heilig zijn. Hun onzet is mijn boterham tenslotte. Noem het probleemoplosser, mediator, troubleshooter… ik noem het vaak “Joker”. Ik kan niet goed tegen onrecht, om de kern heendraaien, of mensen die zaken niet adequaat aanpakken. Meestal zijn mijn antwoorden kort en pakkend, soms denigrerend, soms een aanval vlak onder de knie. Dat ben ik, en daar ga ik ook niets aan veranderen. Hard is eerlijk. Ik ben overigens ook niet vies van een gelijkgestemd antwoord. Mijn huid is dik, en ik weet vaak wat ik over mezelf afroep. Weinig facebookvrienden. Eigen schuld, ik deel geen foto’s van puppy’s.
En waarom dan niet rechtstreeks de vraag neerleggen op de plaats waar die hoort? Omdat ik ambtelijk geneuzel kan missen als kiespijn. “Dat is in 2012 afgesproken en daar heeft u instemming voor gegeven”, “dat kunt u terug vinden in het beleidsstuk van 2015 op pagina 482 artikel 92 sub 23”. Mag ik dan “m’n reet” zeggen? We hebben nu een probleem, er is voortschrijdend inzicht, en er moet nu iets gebeuren! Durf toe te geven dat de tijden anders zijn geworden. Ruwer, harder, oneerlijker.

En om dan weer terug te komen

En om dan weer terug te komen op mijn inleiding, daar schort het nu aan! Ik zal u de antwoorden niet besparen. Nou antwoorden… Als men mijn vragen zo zou beantwoorden zou mij het gevoel beklemmen van: “men neemt me niet serieus, en wil me met een kluitje in het riet sturen”. Ik noem zoiets bijna schofterig. Zeker indien dit mensen zijn die democratisch gekozen zijn, en een kiezersschare achter zich hebben staan. Zij staan voor het beleid in het dorp, maken de problematiek aan den lijve mee, en proberen daar voor iedereen een juiste oplossing voor te vinden. En dat vind ik besturen! Niks partijkliekjes maar besturen voor en namens de gemeenschap. (chapeau overigens voor alle hardwerkende en nagenoeg onbezoldigde raadsleden. Je moet het maar willen doen! Respect!)

Ziende blind

Uiteindelijk is men dus ziende blind. Men ziet niet in dat we woongelegenheid moeten verzorgen voor onze eigen inwoners. Men proeft niet dat er met de toewijzing van woningen iets fundamenteels fout is, namelijk transparantie. Men leest blijkbaar geen kranten en houdt de media niet in de gaten, want ik ben bij lange na niet de enige die “iets te mekkeren” heeft op dit front. Zelfs de Vereniging Eigen Huis heeft al jaren geleden een meldpunt opgericht.

Niets aan te doen

 

En ware het nu dat er niets aan te doen was, dan zou ik zeggen prima. Iedereen heeft zich aan de wet te houden. Maar zijn we dan ook niet op de hoogte van die wet? Het is voor gemeenten nu al mogelijk om, in sommige situaties, voorwaarden aan de toewijzingen te stellen en daar een kader aan te geven. De hoogte van het inkomen, het bezit van een Heezers paspoort, of de -oh zo belangrijke- economisch of sociale betrokkenheid bij onze Parel. Maar goed, als je daar niet naar wílt kijken, zit je volgens mij niet op het juiste stoeltje. Ik kan zonder kostbaar onderzoek de wensen van de Heezer bevolking op een bierviltje schrijven. En daarvoor hoef ik enkel mijn ogen en oren open te houden, en mijn voelsprieten richting het universum op te richten. Op één been.

Kom op zeg!

Dus raadsleden. Zeg snel ja tegen overname van BNG. Voor die paar centen ben je eigen baas. En maak je eens sterk; spreek je uit. Stel, nee EIS kaders voor de toewijzing van woningen, en laat dat niet (geheel ontransparant) over aan marktpartijen met economische belangen, want je weet wat er dan kan gebeuren. Hou die toewijzing aan jezelf, en maak een 23 jarige in de Schaepmanlaan, een 27 jarige in de Iras, of een hardwerkend gezin met minimale middelen uit de Kapelstraat eens blij. Notaris, enveloppen, feest. Het lijkt de loterij wel. Dankjewel!